Ο προπονητής του Πανελευσινιακού (National League 1, 2ος όμιλος), Νίκος Βούλγαρης, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με την Έλενα Βογιατζή και τον Ραφαήλ Αλαγά.
Αναλυτικά είπε:
Για τους στόχους της νέας σεζόν: «Προσπαθούμε να κάνουμε έναν συνδυασμό φέτος. Έχουμε σημαδέψει κάποιους παίκτες από πέρυσι όπως ο Κατσόγιαννης και ο Βαφειάδης που είναι νεαροί. Φέτος είπαμε ότι πρέπει να ενσωματώσουμε παιδιά με εμπειρία ώστε να μην έχουμε τα προβλήματα της προηγούμενης σεζόν. Την δύσκολη στιγμή να πάρει κάποιος παίκτης την ομάδα από το χέρι και να την οδηγήσει στις νίκες. Το λάθος είναι δικό μου, ήταν απότομη μετάβαση σε άλλη τελείως λογική και δεν καταφέραμε να σώσουμε την κατηγορία. Έπρεπε να το δω διαφορετικά. Αυτό θα κάνω φέτος. Ήταν δική μου ευθύνη».
Για την προηγούμενη σεζόν του Πανελευσινιακού: «Ήταν ένα ιδιαίτερο καλοκαίρι. Πέρυσι πήραμε μία απόφαση να αλλάξουμε ριζικά την ομάδα και να χαμηλώσουμε τον μέσο όρο ηλικίας. να προσπαθήσουμε να τους εμφανίσουμε στην κατηγορία με πιο πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν τα καταφέραμε δυστυχώς. Μπορεί να μην τα καταφέραμε, αλλά πήραμε την wild card. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχάσουμε την περυσινή σεζόν. Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω, πάλι το ίδιο θα έκανα, γιατί ως προπονητής πρέπει να παίρνεις το ρίσκο με τα νέα παιδιά. Όλοι λέμε για τις μικρές ηλικίες, αλλά κάποιος πρέπει να πάρει το ρίσκο. Όχι ότι δεν ήμασταν καλοί, απλά δεν είχαμε την εμπειρία απλά ώστε κάποιοι να βγουν πιο μπροστά. Δεν έχω κανένα παράπονο όμως. Δεν υπήρχε γκρίνια και μουρμούρα. Έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό».
Για το τι κρατάει από την περσινή χρονιά: «Δικαίως άκουσα όλα τα σχόλια, είτε θετικά είτε αρνητικά. Το έχω αποδεχτεί, είμαι ο προπονητής. Κρατάω τις σχέσεις που έχω με τους παίκτες μου. Ακόμα και στην αποτυχία, οι σχέσεις πρέπει να παραμένουν καθαρές. Έχω πολύ καλές σχέσεις με όλους τους παίκτες».
Για τη στήριξη της διοίκησης στο πρόσωπό του και το πλάνο: «Είμαι από τους πολύ τυχερούς στο ελληνικό μπάσκετ, παρ’ όλο που δεν έχω μεγάλη χρονική εμπειρία ως προπονητής. Όταν από παίκτης γίνεσαι προπονητής ξεκινάς από το μηδέν. Η διοίκηση με στήριξε. Υπάρχει αλλαγή της διοίκησης και συνεχίζει να με στηρίζει, οπότε κάτι βλέπουν. Είμαι τυχερός που βρίσκομαι στον Πανελευσινιακό. Όσο καιρό είμαι στην ομάδα και φέρνουμε ένα μοντέλο πιο αναπτυξιακό, θα βοηθώ την ομάδα».
Για την κουλτούρα της ομάδας: «Στον Πανελευσινιακό επικρατεί η λογική της οικογένειας. Οι χαρές ήταν πολύ λίγες σε σχέση με τις στεναχώριες. Παρ’ όλα αυτά, μετά από κάθε ήττα η ομάδα ήταν χωρίς εντάσεις και προσπαθούσαμε με κοινό στόχο και σκοπό να συζητήσουμε ώστε να βελτιωθούμε. Αυτό θέλουμε να βγάλουμε προς τα έξω. Ακόμα και στο μέλλον, αν γίνουν αλλαγές στις θέσεις των προπονητών, θα γίνει λειτουργικά στα ίδια πλαίσια της οικογένειας. Γι’ αυτό και ο Πανελευσινιακός στηρίζει τους προπονητές».
Για τη συνολική δουλειά της ομάδας στα αναπτυξιακά τμήματα: «Θα ήθελα να αναφερθώ στην U23 της ομάδας μας. Όταν πήρε την απόφαση η Ομοσπονδία να αρχίσει την διαδικασία με τις β’ ομάδες, κατηγορήθηκε πάρα πολύ. Δε μπορούμε να κατηγορήσουμε την Ομοσπονδία για αυτήν την απόφαση όταν λειτουργεί αναπτυξιακά. Εξ αρχής θέλαμε να το στηρίξουμε, να ενώσουμε την εφηβική μας ομάδα με την ανδρική. Καταφέραμε να ανέβουμε δύο κατηγορίες και φέτος μείναμε κατηγορία με μεγάλη προσπάθεια στην Α’ ΕΣΚΑΝΑ. Τα περισσότερα παιδιά της U23 ήταν κάτω των 21 ετών. Αυτό πρέπει να συνεχίσουμε να το στηρίζουμε. Συνήθως τα παιδιά μετά την εφηβεία σταματούν το μπάσκετ. Λειτουργούμε με βάση τους αθλητές μας. Φέτος θα δημιουργηθεί και ομάδα U21. Κανένα παιδί φέτος που γεννήθηκε το 2007 δεν ήθελε να φύγει από την οικογένεια του Πανελευσινιακού. Αυτό δείχνει κάτι. Προφανώς δεν έχουμε τις ευκαιρίες ενός μεγάλου συλλόγου. Θέλουμε να αγωνιστούν παιδιά από τα αναπτυξιακά τμήματα στην ανδρική ομάδα. Αρκετά παιδιά που κάνουν καριέρα έχουν ξεκινήσει από εμάς».
Για την τοξικότητα που επικράτησε την περασμένη αγωνιστική περίοδο στα play-out: «Η τοξικότητα δε φεύγει τελείως από κανέναν σύλλογο. Λεγόντουσαν κάποια πράγματα από ανθρώπους χωρίς να τα ζουν και είχαν άποψη. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτούς που είναι εκ των έσω και τα βιώνουν να έχουν άποψη. Δε διάλεξα αντίπαλο στα play-out, γιατί θεωρώ ότι το πρωτάθλημα θα πρέπει να το παίζω στα ίσα. Έπρεπε να νικήσουμε, είχαμε κάνει πολύ λίγες νίκες στην κανονική διάρκεια. Τι να έλεγα στα παιδιά; “Να χάσουμε την τελευταία αγωνιστική για να παίξουμε με το Παγκράτι εφόσον μπορούμε να κερδίσουμε”; Δεν το έβλεπα σωστό από τη μεριά μου. Έπρεπε τα παιδιά να μπουν στα play-out με νίκη. Το πιο σωστό είναι να παίζεις κάθε παιχνίδι στα ίσια. Κάποιες φορές θα νικήσεις και κάποιες θα χάσεις. Μπορεί να είναι λανθασμένη η φιλοσοφία μου, αλλά αυτό πιστεύω εγώ. Η διοίκηση δε μου είπε ποτέ εκείνες τις ημέρες για το τι να κάνουμε. Δεν το κουβεντιάσαμε ποτέ. Η μόνη κουβέντα που έκανε ήταν με τους αθλητές μου. Προς τιμήν τους, την παραμονή του αγώνα, άπαντες είπαν να πάμε να κάνουμε αυτό που είπα. Δε γύρισε ένας να πει το αντίθετο.
Είχα δημοσιεύσει μία ανάρτηση τότε. Ο κόουτς Σορώτος, τον οποίο σέβομαι απεριόριστα, αρκετές φορές, πριν γίνω προπονητής, είχε τοποθετηθεί για διάφορα, τα οποία δεν κατανοούσα. Μόλις μπήκα στον χώρο τα κατανόησα όλα απόλυτα. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να κάνουν κακό στις ομάδες χωρίς λόγο. Συνήθως, αυτοί είναι περαστικοί από τον χώρο. Στην ουσία, σε αυτούς τους ανθρώπους αναφέρθηκε. Πρέπει να αφήνουμε τους προπονητές να κάνουν την δουλειά τους, τους παίκτες να παίζουν και τους παράγοντες να παίρνουν τις αποφάσεις όπως νομίζουν εφόσον εκείνοι επενδύουν. Ο καθένας να είναι στον ρόλο του. Ο προπονητής πρέπει να κριθεί όταν κάνει τον κύκλο του, όπως και τον παίκτη. Δεν γίνεσαι προπονητής αν απλά βλέπεις μπάσκετ κάθε εβδομάδα».
