Ο Ντίνος Μήτογλου ήταν μια μεγάλη ξαφνική απώλεια λίγα 24ωρα πριν την περασμένη διοργάνωση της Εθνικής Ανδρών. Ο τραυματισμός του στο δάχτυλο του χεριού σε μία από τις τελευταίες προπονήσεις στη Μανίλα τον έθεσε εκτός μάχης, όμως φέτος είναι εδώ, υγιής και ανυπόμονος για το μεγαλύτερο ραντεβού που μπορεί να έχει κάποιος αθλητής, αυτό των Ολυμπιακών αγώνων.
– Η καριέρα σου μέχρι τώρα έχει επιτυχίες, παραστάσεις υψηλού επιπέδου, μεγάλες διοργανώσεις. Είχε και απωθημένο, μια συμμετοχή σε Ολυμπιακούς αγώνες, που πλέον υλοποιείται;
«Εντάξει, αλήθεια είναι ότι αυτός ο στόχος είναι μεγάλος για κάθε αθλητή και εμείς το καταφέραμε, είμαστε εδώ για να το ζήσουμε. Θα μπούμε στο γήπεδο με μεγάλη χαρά και ακόμα μεγαλύτερη υπερηφάνεια, για να εκπροσωπήσουμε τη Ελλάδα, να το χαρούμε να το ζήσουμε, να το απολαύσουμε γιατί φυσικά δεν ξέρουμε πότε και να θα ξανάρθει τέτοια ευκαιρία στη ζωή μας».
– Μια γενιά υψηλών δυνατοτήτων και προσδοκιών, κάπου στα κρίσιμα έχασε στόχους που όλοι της αναγνωρίζουν ότι δικαιούται. Ακούγοντας και ότι το Προολυμπιακό θα γινόταν στη χώρα μας ένιωσες ότι ίσως ήρθε η ώρα;
«Είναι δεδομένο ότι σε αυτή τη φουρνιά υπάρχει ταλέντο, υπάρχουν δυνατότητες και υπάρχουν και προσδοκίες από τους Ελληνες φιλάθλους, περιμένουν πράγματα από εμάς. Και εμείς φυσικά περιμένουμε, όμως το βέβαιο είναι ότι πρέπει να βγάλουμε το… πρέπει από πάνω μας , κάθε πίεση. Θα πάμε να το διασκεδάσουμε και να το χαρούμε, εννοείται να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό και να δείξουμε σε όλον τον κόσμο τι ομάδα είμαστε. Αν τα συνδυάσουμε όλα αυτά, πιστεύω ότι μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά».
– Εχει γίνει κοινή διαπίστωση πολλών φέτος ότι αυτή η ομάδα βγάζει ότι περνάει καλά, λογικό από τη μία αφού είσαστε εδώ γιατί το θέλετε και θέλετε να πετύχετε, αλλά έχει κάτι διαφορετικό η ατμόσφαιρα;
«Κοίτα, υπάρχει μια δυνατή γνωριμία που βοηθάει την κατάσταση. Είμαστε πολλοί της ίδιας γενιάς που έχουμε περάσει πολλά χρόνια μαζί από τις μικρές ομάδες, αλλά είναι και πολλά τα χρόνια που παίζουμε στην ανδρών με τους λίγο μεγαλύτερους. Τα μικρά πράγματα, οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τις διαφορές ξεκινάνε από τα αποδυτήρια. Σε αυτή την ομάδα έχει δημιουργηθεί μια εξαιρετική χημεία, πράγματι φαίνεται και βγαίνει στο παρκέ και επειδή από αυτά τα μικρά πράγματα που ανάφερα, χτίζονται τα πολύ μεγάλα, πιστεύω ότι όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε».
– Πλησιάζοντας την τελετή έναρξης, το δίλημμα της παρουσίας εκεί, αρκετά χιλιόμετρα μακριά, με αγώνα την επόμενη μέρα, σου… βασάνισε το μυαλό, γιατί υπήρξε συζήτηση πριν την τελική απόφαση;
«Ε, όχι, τι να μου βασανίσει, νομίζω όλοι από την αρχή θέλαμε να είμαστε εκεί. Εντάξει, τι να λέμε, αυτό είναι κάτι που πρέπει να ζήσεις, όχι απλά θέλεις να ζήσεις. Δε γίνεται να πας στους Ολυμπιακούς αγώνες και να μην πας στην τελετή, είναι μεγάλη υπόθεση, τεράστια τιμή, όσο δύσκολο κι αν είναι λόγω συνθηκών δε σκέφτεσαι να χαθεί τέτοια εμπειρία».
– Η εμπειρία να έχεις προπονητή έναν άνθρωπο που ήσασταν πάνω στα παρκέ μέχρι πρόσφατα είναι ιδιαίτερη και τελικά ποια είναι τα χαρακτηριστικά που έχει βάλει στην ομάδα;
«Εντάξει, είναι πολλές οι φορές που έχουμε υπάρξει σε αγώνα με τον κόουτς, μιλάμε για μια πολύ μεγάλη προσωπικότητα και το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ότι πρόκειται για έναν νικητή. Ο τρόπος του μα κάνει κάθε μέρα καλύτερους, έχει απαιτήσεις και πολύ μεγάλους στόχους και όλοι μαζί, αφού η προσπάθεια είναι ομαδική και όχι ατομική για κανέναν από εμάς, πιστεύω ότι μπορούμε να εκπροσωπήσουμε επάξια τη χώρα μας και να τα καταφέρουμε».
