Ο assistant coach της ΑΕ Λεμεσού, Μιχάλης Αρβανίτης, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του EOK WebRadio με τη Μαριάννα Αξιοπούλου και μίλησε για την εμπειρία του στο Κάουνας, όσα είδε στη Ζάλγκιρις και για την πορεία της ΑΕ Λεμεσού στο κυπριακό πρωτάθλημα.
Αναλυτικά είπε:
Για την εμπειρία του στο Κάουνας: «Όποιος έχει πάει στο Κάουνας, είτε σε Final-4 είτε σε οποιαδήποτε άλλη στιγμή μέσα στο χρόνο, ξέρει ότι η πόλη και όλη η Λιθουανία ζει για το μπάσκετ. Είναι η πόλη του μπάσκετ, κυρίως τη μέρα που η Ζάλγκιρις παίζει εντός έδρας όλη η πόλη είναι στα πράσινα. Ο κόσμος είναι έξω και περιμένει την ώρα που θα πάει στο γήπεδο. Γίνονται και διάφορα event σε όλη την πόλη ώστε να “αγκαλιάσει” την ομάδα, και το ανδρικό και τα μικρότερα τμήματα».
Για τις εντυπώσεις του από τη Λιθουανία: «Σίγουρα είναι εντυπωσιακός ο επαγγελματισμός και η έμφαση στις λεπτομέρειες που δίνουν στον κάθε καλεσμένο, γιατί με τον τρόπο που διαχειρίζονται τον κόσμο τους είναι σαν να τους θεωρούν καλεσμένους τους. Μέσα σε 10 λεπτά γεμίζουν γήπεδο 15 χιλιάδων ατόμων. Γίνονται συνέχεια δραστηριότητες και events γύρω από το γήπεδο για να υποστηρίξουν τον κόσμο να είναι εκεί και πριν το παιχνίδι. Υπάρχει μια ανταποδοτικότητα. Όταν ρωτήσαμε τον κόουτς Τρινκιέρι σε τι διαφέρει η Ζάλγκιρις από άλλες πόλεις και ομάδες, απάντησε ότι όλη η πόλη σε αναγνωρίζει, όλη η πόλη ζει γύρω από αυτήν την ομάδα».
Για τον Αντρέα Τρινκιέρι: «Εγώ είχα την τύχη να τον είχα γνωρίσει και σε σεμινάρια της FIBA. Είναι ένας άνθρωπος που είναι πολύ δοτικός στην πληροφορία που θα δώσει, στον χρόνο που θα αφιερώσει. Ήταν παραμονή τού αγώνα με τη Παρί και είχε έρθει σε δείπνο με τους προπονητές που είχαμε έρθει να παρακολουθήσουμε τις προπονήσεις και αφιέρωσε τρεις ώρες για να μας λύσει κάθε απορία για την καθημερινότητα της ομάδας».
Για το ματς τη Ζάλγκιρις με τη Παρί, το οποίο παρακολούθησε από κοντά: «Στο 1ο ημίχρονο η Ζάλγκιρις, όπως είπε και ο κόουτς την επόμενη μέρα, δεν έκανε τίποτα από αυτά που είχε σχεδιάσει. Στο 2ο ημίχρονο έκαναν ακριβώς το αντίθετο, ό,τι είχαν σχεδιάσει. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γυρίσουν το παιχνίδι. Στο τέλος κάναμε ερώτηση γιατί στην τελευταία επίθεση πήραν την μπάλα από πίσω και όχι από μπροστά και μας είπε ότι ο Φρανσίσκο είναι ένας παίκτης που θέλει χώρο και θέλει αυτοπεποίθηση να έχει χώρο να επιτεθεί. Μας είπε “δίνοντάς του τη μπάλα από πίσω μπορεί να ρίσκαρα κάποιο λάθος, αλλά εγώ ξέρω τον παίκτη μου και ήξερα ότι θέλει λίγο χώρο για να νιώσει άνετα και να επιτεθεί στο ένας-εναντίον-ενός”».
Για την ατμόσφαιρα στο γήπεδο μετά τη νίκη και την ανατροπή: «Ήταν κάτι συγκλονιστικό. Είναι απίστευτη η ηχητική του χώρου σε αυτό το γήπεδο, το πόση ένταση μεταφέρει μέσα στο παρκέ».
Για την ΑΕ Λεμεσού: «Τον Σεπτέμβρη όταν φτιάχτηκε αυτή τη ομάδα ο στόχος ήταν η 3η θέση. Να μπούμε στην τελική φάση, στην 3η θέση και λόγω μπάτζετ και λόγω ιστορίας και λόγω ότι οι ντόπιοι παίκτες της ΑΕΛ είναι μικροί σε ηλικία οπότε χρειάζονται λίγα χρόνια ακόμα για να είναι έμπειροι και να μπορούν να διακριθούν. Στην πορεία φάνηκε ότι αυτή η ομάδα έχει “χτιστεί” με πολύ καλές βάσεις. Θεωρούμε ότι είναι βάσιμος ο στόχος να φτάσουμε ως το τέλος και να “κυνηγήσουμε”, που έχουμε τις πιθανότητες, μια διάκριση στο Κύπελλο και στην τελική φάση, μπαίνοντας “σφήνα” στον Κεραυνό και στην ΑΕΚ».
Για το μπάσκετ στην Κύπρο: «Είναι ο 7ος χρόνος που είμαι εδώ. Η αλήθεια είναι ότι γίνονται βήματα, αν και είναι μια πολύ ποδοσφαιρική χώρα. Με το Ευρωμπάσκετ και την απήχηση που έχει πλέον το μπάσκετ έχει εξελιχθεί πολύ το επίπεδο και των παικτών και ο κόσμος που δουλεύει γύρω από το μπάσκετ. Τα βήματα είναι θετικά».
Για το αν συζητιέται το Ευρωμπάσκετ: «Συζητιέται αρκετά και κάνει… γκελ στον κόσμο η ελληνική Εθνική Ομάδα. Ότι θα έρθει η Εθνική Ομάδα, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και τα υπόλοιπα “αστέρια” της Εθνικής. Γνωρίζουν ότι η Εθνική Κύπρου δεν είναι στο επίπεδο να διακριθεί και το βλέπουν ως μια τεράστια ευκαιρία να δουν τα ινδάλματά τους από κοντά, να στηρίξουν την Εθνική Ελλάδας ώστε να πάει στη Ρίγα και να διακριθεί».
