Ο Γιαν Μοντέρο έχει ξεκινήσει δυναμικά την παρουσία του στον Ολυμπιακό, δείχνοντας από νωρίς ότι μπορεί να αποτελέσει έναν από τους πιο καθοριστικούς παίκτες της ομάδας. Ο Δομινικανός γκαρντ δεν περιορίζεται στην οργάνωση του παιχνιδιού, αλλά αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, επιτίθεται στο αντίπαλο καλάθι και δημιουργεί καταστάσεις που αναγκάζουν τις αντίπαλες άμυνες να προσαρμοστούν.
Η παρουσία του σηματοδοτεί μια διαφορετική προσέγγιση στη θέση του πλέι μέικερ, σε σύγκριση με όσα προσέφερε τα προηγούμενα χρόνια ο Τόμας Γουόκαπ. Οι δύο παίκτες έχουν τη δυνατότητα να οργανώσουν αποτελεσματικά την επίθεση, ωστόσο ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους για να φτάσουν στο ίδιο αποτέλεσμα.
Οι αριθμοί του Μοντέρο και η σύγκριση με τον Γουόκαπ
Σύμφωνα με τα στατιστικά που παρατίθενται για τις πρώτες τρεις αναμετρήσεις του στη EuroLeague, ο Μοντέρο μετρά κατά μέσο όρο 12,7 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 5,3 ασίστ, έχοντας περίπου 21 λεπτά και 53 δευτερόλεπτα συμμετοχής ανά παιχνίδι.
Από την άλλη πλευρά, ο Γουόκαπ ολοκλήρωσε την προηγούμενη διοργάνωση με περίπου 5,3 πόντους και 5,7 ασίστ ανά αγώνα. Με μια πρώτη ματιά, οι αριθμοί στις τελικές πάσες δείχνουν ότι ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να διαθέτει έναν αποτελεσματικό δημιουργό.
Η ουσιαστική διαφορά, όμως, βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν οι ευκαιρίες για τους συμπαίκτες τους. Ο Γουόκαπ έδινε έμφαση στον έλεγχο του ρυθμού, στην κυκλοφορία της μπάλας και στην αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων που δημιουργούσε η ομαδική λειτουργία. Ο Μοντέρο, αντίθετα, μπορεί να προκαλέσει ρήγματα με την ατομική του ικανότητα και στη συνέχεια να αξιοποιήσει τις αντιδράσεις της άμυνας.
Η προσωπική απειλή που αλλάζει τις ισορροπίες
Ένα από τα βασικά στοιχεία που διαφοροποιούν τον Μοντέρο είναι η διάθεσή του να επιτεθεί προς το καλάθι και να πάρει την ευθύνη της εκτέλεσης. Δεν περιμένει απαραίτητα να ολοκληρωθεί η οργανωμένη επίθεση, καθώς μπορεί να δημιουργήσει πλεονέκτημα μέσα από την ντρίμπλα, τις αλλαγές κατεύθυνσης και τις επιλογές του στο pick-and-roll.
Με αυτόν τον τρόπο, υποχρεώνει τους αντιπάλους να ασχοληθούν περισσότερο μαζί του. Όταν η άμυνα στέλνει βοήθειες για να περιορίσει τη διείσδυση ή το σουτ του, ανοίγονται χώροι για τους υπόλοιπους παίκτες του Ολυμπιακού.
Η συγκεκριμένη ικανότητα μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη για τους συμπαίκτες του, όπως ο Σάσα Βεζένκοφ και ο Εβάν Φουρνιέ, καθώς δημιουργεί περισσότερες επιλογές στην επίθεση και δυσκολεύει την αμυντική προετοιμασία των αντιπάλων.
Περισσότερες προσπάθειες και συχνότερη παρουσία στη γραμμή των βολών
Οι αριθμοί στις προσπάθειες για σουτ και στις βολές αποτυπώνουν, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, τη διαφορετική αγωνιστική προσέγγιση των δύο γκαρντ.
Ο Μοντέρο επιχείρησε 31 σουτ στις πρώτες τρεις αγωνιστικές, αριθμός που αντιστοιχεί σε περισσότερες από δέκα προσπάθειες ανά παιχνίδι. Ο Γουόκαπ είχε περίπου 4,6 σουτ ανά συμμετοχή στην προηγούμενη σεζόν της EuroLeague, με βάση τα στοιχεία που παρατίθενται.
Αντίστοιχη είναι η απόσταση στις βολές. Ο Δομινικανός είχε ήδη 13 προσπάθειες από τη γραμμή των ελευθέρων βολών στα πρώτα τρία παιχνίδια του, ενώ ο Γουόκαπ είχε εκτελέσει 26 βολές σε ολόκληρη την προηγούμενη διοργάνωση.
Τα δεδομένα αυτά αναδεικνύουν την επιθετική διάθεση του Μοντέρο και την ικανότητά του να πιέζει την αντίπαλη άμυνα. Ωστόσο, το δείγμα των τριών αγώνων παραμένει περιορισμένο και χρειάζεται μεγαλύτερη διάρκεια για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Τι προσέφερε ο Γουόκαπ και τι καλείται να καλύψει ο Μοντέρο
Η συμβολή του Γουόκαπ δεν αποτυπωνόταν μόνο στις ασίστ. Ο Αμερικανός γκαρντ είχε αναλάβει σημαντικό ρόλο στην οργάνωση, στον έλεγχο των κατοχών και στην αμυντική πίεση πάνω στους αντίπαλους χειριστές.
Η σταθερότητα στις αποφάσεις του και η ικανότητά του να κατευθύνει την ομάδα αποτελούσαν σημαντικά στοιχεία της λειτουργίας του Ολυμπιακού. Αυτά είναι χαρακτηριστικά που δεν αντικαθίστανται αυτομάτως από την επιθετική ποιότητα ενός διαφορετικού παίκτη.
Ο Μοντέρο προσφέρει άλλου είδους πλεονεκτήματα, αλλά θα χρειαστεί να διατηρήσει την αποτελεσματικότητά του, να περιορίσει τα λάθη και να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της ομάδας σε βάθος χρόνου. Η μεγαλύτερη επιθετική ελευθερία μπορεί να δημιουργήσει σημαντικές ευκαιρίες, συνοδεύεται όμως και από αυξημένες απαιτήσεις στη λήψη αποφάσεων.
Η νέα διάσταση που αποκτά το παιχνίδι του Ολυμπιακού
Η παρουσία του Μοντέρο δίνει στον Ολυμπιακό μια επιπλέον λύση στην περιφέρεια και διαφοροποιεί τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να δημιουργεί επιθετικά πλεονεκτήματα. Η ομάδα δεν χρειάζεται να βασίζεται αποκλειστικά στην κυκλοφορία της μπάλας και στην εκτέλεση ενός οργανωμένου συστήματος, καθώς διαθέτει πλέον έναν γκαρντ που μπορεί να αναλάβει προσωπικές πρωτοβουλίες και να διαμορφώσει τις συνθήκες μιας επίθεσης.
Παράλληλα, η συνεργασία του με τους υπόλοιπους παίκτες της περιφέρειας και τους ψηλούς θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ομάδας. Όσο βελτιώνεται η χημεία του συνόλου, τόσο περισσότερες επιλογές θα έχει ο προπονητής του Ολυμπιακού.
Το ζητούμενο δεν είναι να γίνει ο Μοντέρο ο νέος Γουόκαπ. Είναι να αξιοποιήσει τα δικά του χαρακτηριστικά, διατηρώντας παράλληλα την ισορροπία που απαιτείται σε μια ομάδα με υψηλούς στόχους. Εφόσον συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και προσαρμοστεί πλήρως, μπορεί να εξελιχθεί σε βασικό παράγοντα της επιθετικής λειτουργίας των «ερυθρόλευκων» στη EuroLeague.
Επιμέλεια Στέλιος Ελιοδώρου
