Ο νέος προπονητής της Δάφνης Αγίου Δημητρίου, Σάββας Αλεξόπουλος, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Woman to woman» του ΕΟΚ WebRadio με την Σοφία Βαλσάμη και μίλησε για το νέο κεφάλαιο στην προπονητική του καριέρα.
Αναλυτικά είπε:
Για την απόφαση του να αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Δάφνης Αγίου Δημητρίου έπειτα από μια τριετία στην ΑΕΚ Περιστερίου: «Με την ΑΕΚ Περιστερίου είχα κάποιες επικοινωνίες, δεν ταίριαξαν πολύ τα πλάνα μας, οπότε αποφασίσαμε κοινή συναινέσει να πάρουμε διαφορετικούς δρόμους. Κάποιος κύκλος κλείνει για να ανοίξει κάποιος καινούργιος. Με τη Δάφνη υπήρχε ένα ενδιαφέρον, κάναμε κάποιες κουβέντες και σε πάρα πολύ γρήγορο διάστημα, επειδή οι στόχοι μας ήταν πάνω-κάτω οι ίδιοι, ήρθε η συμφωνία».
Για τους στόχους της ομάδας την επόμενη σεζόν: «Η Δάφνη, όσο τη θυμάμαι εγώ, είναι μια ομάδα που θέλει να πρωταγωνιστεί. Θέλουμε να μείνουμε σ’ αυτό το επίπεδο. Από ‘κει και πέρα, δεν έχουμε κάποια πίεση, δεν έχουμε “το μαχαίρι στο λαιμό”, είμαστε ανοιχτοί σε ό,τι καλύτερο προκύψει και εννοείται με χαμηλά το κεφάλι και τη δουλειά θα προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε».
Για τη φιλοσοφία του στη Δάφνη Αγίου Δημητρίου: «Το πρωτάθλημα θα είναι πάρα πολύ δύσκολο. Θα είναι πολύ απαιτητικό, οπότε πρέπει να ξεφύγουμε από αυτήν τη νοοτροπία του “έχω πέντε παίκτριες και παίζουν όλο το σαραντάλεπτο”, γιατί δε γίνεται και από ιατρικής άποψης να βγει. Οπότε θέλουμε να έχουμε ένα πιο μεγάλο ρόστερ ώστε οι παίκτριες να έχουν ποιοτικό χρόνο, κυρίως για τις ίδιες, για να είναι ποιοτικές και υγιής. Σαν ομάδα σίγουρα θέλουμε να έχουμε κάποια πιο έμπειρα παιδιά που θα μπορούν να μας βοηθήσουν με την εμπειρία τους στις κατηγορίες αυτές, αλλά εννοείται ότι θα υπάρχουν και νεα παιδιά, γιατί ο στόχος αυτός είναι σε αυτά τα πρωταθλήματα, να μπορούμε να εξελίσσουμε νέες παίκτριες και να εξελίσσεται το άθλημα».
Για την περασμένη σεζόν με την ΑΕΚ Περιστερίου: «Ήταν πολύ περίεργο πρωτάθλημα. Εμείς ήμασταν και σε έναν ιδιαίτερο όμιλο όπου υπήρχαν τέσσερις ομάδες οι οποίες θα μπορούσαν κάλλιστα να βρίσκονται στην πάνω πλευρά των play-offs και να διεκδικούν σοβαρά καταστάσεις. Απλά, έτσι όπως φάνηκε το πρωτάθλημα, έπαιξαν πάρα πολύ μεγάλο ρόλο οι βαθμολογίες που είχαν οι ομάδες στον 1ο γύρο».
Για τη νίκη μέσα στο Κρόνο Αγίου Δημητρίου, ο οποίος τελικά ανέβηκε στην Α1 Γυναικών: «Μέσα στον Κρόνο κάναμε μια πάρα πολύ καλή νίκη. Για ‘μας ήταν πολύ σημαντικό ότι καταφέραμε να κερδίσουμε την ομάδα που τελικά ανέβηκε στην Α1 και χωρίς να έχει κάποια ήττα στους τελικούς, παίζοντας, μάλιστα, πολύ όμορφο μπάσκετ. Ήταν κρίμα γιατί δεν καταφέραμε να κάνουμε μια-δύο νίκες που χρειάστηκε σε ένα-δύο σημεία, αλλά έτσι είναι ο αθλητισμός και οι ήττες χρειάζονται στο να γινόμαστε καλύτεροι».
Για το τι κρατάει από τα τρία χρόνια που βρισκόταν στην ΑΕΚ Περιστερίου: «Σίγουρα όπου πας το καλύτερο που έχεις να κερδίσεις είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Φεύγω έχοντας αποκτήσει πάρα πολύ καλές σχέσεις με τους ανθρώπους εκεί και φυσικά με τις παίκτριες. Οπότε, θεωρώ, ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι το καλύτερο που μπορεί να μας μείνει από μια ομάδα που βρισκόμαστε. Σίγουρα και η εμπειρία μένει, γιατί όσο περνούν τα χρόνια η κάθε χρονιά προστίθεται στην εμπειρία που αποκτάς».
Για το ότι εργάζεται σε σωματεία με γυναίκες αθλήτριες: «Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν είχα κάποια ιδιαίτερη επιλογή. Εγώ αγαπώ το μπάσκετ, αυτό είναι η ζωή μου. Έτυχε απλά να μπω πρώτη φορά στην ομάδα των Μελισσίων πριν λίγα χρόνια. Ήθελα να εξελιχθώ σ’ αυτό το κομμάτι και όσο περνούν τα χρόνια βλέπεις και άλλα πράγματα».
Για το γεγονός πως η Α2 τα τελευταία χρόνια προσελκύει το ενδιαφέρον παικτριών από την Α1: «Βλέπουμε κάθε χρόνο όλο και περισσότερα κορίτσια από την Α1 να κατεβαίνουν και ν’ αγωνίζονται στην Α2, αλλά και παίκτριες που θα μπορούσαν να κάνουν το βήμα από την Α2 στην Α1 ν’ αποφασίζουν να παραμείνουν στην κατηγορία. Αυτό φυσικά κάνει το πρωτάθλημα πιο ανταγωνιστικό. Θεωρώ πως και λίγο η διαφορά του επαγγελματισμού στο 100%, που πολλές φορές επιβάλλει η Α1 σε σύγκριση με την Α2, είναι ένας λόγος της επιλογής αυτής. Βέβαια, εξίσου σημαντικό είναι και το κομμάτι με τις ξένες αθλήτριες, που όσο περνούν τα χρόνια και αυξάνονται στην Α1 τόσο μειώνεται ο χώρος για τις Ελληνίδες».
Για τα βήματα ανάπτυξης του ελληνικού μπάσκετ γυναικών: «Σιγά-σιγά γίνονται κάποια πράγματα για να γινόμαστε καλύτεροι και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι παίκτριες που αγωνίζονται στο εξωτερικό. Προσπαθούμε να εκσυγχρονιστούμε, μπαίνει και το 3×3 που δεν το βλέπαμε τόσα χρόνια. Εμείς από την πλευρά μας, οι προπονητές, έχουμε υλικό σε όλες τις ηλικίες και πρέπει να το δουλέψουμε αυτό για να φτάσουμε στο καλύτερο επίπεδο που μπορούμε το μπάσκετ γυναικών».
Για το ότι βλέπουμε νέες αθλήτριες στην Εθνική Γυναικών: «Νομίζω έτσι πρέπει, να βγαίνουν καινούρια παιδιά, με σεβασμό πάντα και στις παλιές παίκτριες. Έτσι θα εξελιχθούμε, έτσι θα βγάλουμε καινούργιες παίκτριες και θα δώσουμε και κίνητρο στα νέα παιδιά να θέλουν να αγωνιστούν και να βλέπουν ότι όλο αυτό κάπου μπορεί να τους πάει».
