Ο Ηρακλής κέρδισε με 94-75 τη ΝΕ Μεγαρίδος και πήρε την άνοδο για την Greek Basketball League της επόμενης σεζόν. Ο παίκτες του «Γηραιού», Νώντας Παπαντωνίου και Κωνσταντίνος Καμπουρίδης, «φιλοξενήθηκαν» στο EOK WebRadio και μετέφεραν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους σχετικά με την επιστροφή της ομάδας τους στα μεγάλα «σαλόνια» του ελληνικού μπάσκετ.
Ο Νώντας Παπαντωνίου είπε:
Για τη δήλωση που έκανε σχετικά με το κυριαρχικό μπάσκετ της ομάδας του τον τελευταίο 1.5 μήνα: «Ο τελευταίος αγώνας της κανονικής περιόδου ήταν με τον Πρωτέα Βούλας που βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση. Εκείνη την περίοδο μέχρι πριν έρθει ο κόουτς Σιγάλας, ο τομέας της ψυχολογίας και απόδοσης της ομάδας δεν ήταν στο καλύτερο δυνατό. Ήταν ένα ματς που χρειαζόμασταν οπωσδήποτε για να έχουμε το πλεονέκτημα έδρας και του 2-0. Οπότε το πρώτο ματς στο οποίο ήρθε ο κόουτς ήταν πολύ σημαντικό και είχαμε 2-3 μέρες να προετοιμαστούμε. Όπως έχουμε πει, ο κόουτς ήταν το “κλικ” που χρειαζόμασταν για να μας δώσει την έξτρα ψυχολογική αυτοπεποίθηση ώστε να φτάσουμε σε αυτόν τον πολύ δύσκολο στόχο, γιατί αντικειμενικά η ομάδα δεν έπαιξε το καλύτερο μπάσκετ της κατηγορίας. Η Μύκονος και η ΝΕΜ ήταν όλη τη χρονιά πρώτες, ήταν τεράστια η διαφορά των νικών τους με τις υπόλοιπες ομάδες. Ωστόσο, εν τέλει, τον τελευταίο μήνα κυριαρχήσαμε».
Για το πού οφείλεται η επιστροφή τους από το -15 στο παιχνίδι με τη ΝΕΜ: «Είναι η δεύτερη χρονιά που παίζω στην ομάδα. Η μοναδική ομάδα που είχε άγχος σε αυτήν την κατηγορία φέτος ήταν ο Ηρακλής. Πέρυσι υπήρχε και ο Πανιώνιος. Φέτος μόνο ο Ηρακλής είχε το “πρέπει”. Τον κόσμο δεν το ενδιαφέρει με ποιον παίζει, θεωρεί δεδομένο ότι πρέπει να κερδίσεις με όποιον κι αν παίξεις. Έχει απαιτήσεις, κρίνεσαι και στην κακή μέρα η κριτική είναι πολύ κακή. Το κομμάτι του κόσμου, ειδικά όταν χάνεις με 15, δεν είναι υπέρ σου. Για τις μεγάλες ομάδες όταν βρίσκονται πίσω στο σκορ, σε ένα γεμάτο από κόσμο τους γήπεδο, η πίεση είναι πολύ μεγαλύτερη. Οι υπόλοιπες ομάδες δεν έχουν να χάσουν κάτι, ειδικά απέναντι στον Ηρακλή παίζουν χωρίς άγχος. Δεν έχουμε κανένα παράπονο από τον κόσμο, γιατί όπου κι αν παίξαμε ήταν εκεί, ό,τι μέρα κι αν ήταν. Στον ημιτελικό 16:00 το μεσημέρι την Πέμπτη και το γήπεδο “φλεγόταν”. Τον τελευταίο μήνα η ομάδα είχε αλλάξει η ψυχολογία κάθε παίκτη, το πώς πιστεύαμε στον στόχο μας, το πόσο απελευθερωμένα παίζαμε στην επίθεση. Είχε φανεί η διαφορά αυτή στον τρόπο παιχνιδιού. Ο Τσιακμάς, ο οποίος ήταν ο πρώτος που βγήκε μπροστά με τα τρίποντά του, έβαλε πολύ μεγάλα σουτ, ωστόσο ήταν όλη η απόδοση της ομάδας και όλη η πίστη της ομάδας σε αυτό».
Για τη συγκίνησή του και τα δάκρυα μετά το τέλος του αγώνα: «Είναι πολύ μεγάλο να καταφέρνεις με μια ομάδα σαν τον Ηρακλή, με τέτοια ιστορία, με τέτοιον “διψασμένο” λαό, να του δίνεις αυτήν τη χαρά. Στα τελευταία λεπτά πέρασαν απ’ το μυαλό μου και οι δικοί μου κόποι τη τελευταίας τριετίας. Από την πρώτη χρονιά που δεν τα κατάφερα με τον Ηρακλή και με είχε πειράξει πάρα πολύ που είχα αποτύχει. Πέρυσι που πάλι απέτυχα στον στόχο μου. Φέτος είχε ξεκινήσει πάλι περίεργα η χρονιά και ευτυχώς πήρα την απόφαση να επιστρέψω στον Ηρακλή γιατί μου είχε μείνει απωθημένο να το πετύχω. Όλοι αυτοί οι κόποι και θυσίες που είχα κάνει τον τελευταίο καιρό με έκαναν να ξεσπάσω. Ήταν και χαρά και συγκίνηση. Ήταν κάτι πάρα πολύ όμορφο, ήταν… παραμυθένιο θα έλεγα, ήταν όπως το ονειρεύτηκα πριν τέσσερις μήνες. Το ήθελα πάρα πολύ και το έκανα πραγματικότητα. Βάλαμε κι εμείς το “λιθαράκι” μας στην ιστορία μιας πολύ μεγάλης ομάδας όπως ο Ηρακλής και την επαναφέραμε εκεί που αξίζει».
Για το τι άλλαξε με τον Γιώργο Σιγάλα στον πάγκο: «Στη Συνέντευξη Τύπου όλοι αναφερθήκαμε και στους προηγούμενους ανθρώπους που ήταν στην ομάδα, στον προπονητή, στους παίκτες, ακόμα και στην προηγούμενη διοίκηση. Έγινε μια τεράστια προσπάθεια μετά την αποχώρηση του Μάνσφιλντ και του ξένου προπονητή, απλά αυτή η ομάδα πέτυχε με τον Γιώργο Σιγάλα. Τα άτομα της δικής μου γενιά τον προλάβαμε και τον βλέπαμε στην τηλεόραση. Οπότε, για εμένα ήταν κάτι πολύ δυνατό να βλέπω αυτόν τον άνθρωπο να μας καθοδηγεί και το πώς μας μιλάει. Αυτό το πράγμα που μας είπε μετά το τέλος του αγώνα μάς το είχε πει και πριν το πετύχουμε. Τις τελευταίες μέρες που ήμασταν στην Καρδίτσα, επειδή κάναμε πάρα πολλές κουβέντες και πολλά meetings, η ατάκα αυτή είχε ειπωθεί, ότι θα είναι η μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του. Ο Σιγάλας είναι ο άνθρωπος που μπορεί να σκουπίσει το γήπεδο και να μαζέψει τα μπουκάλια μετά την προπόνηση. Είναι τέτοιος άνθρωπος, δίνει αυτό το παράδειγμα. Σου δίνει μια αυτοπεποίθηση, σε φέρνει προ των ευθυνών σου και μπροστά στο ποιος είσαι και απλά σου ζητάει να κάνεις αυτό που έκανες τόσα χρόνια καλά. Η ομάδα βρήκε τους κατάλληλους ρόλους, συν τον Καββαδά που έπαιξε μεγάλο ρόλο στο αγωνιστικό “παζλ”. Ήταν μαγικό όλο αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες τέσσερις μέρες».
Για την επόμενη μέρα σε προσωπικό επίπεδο: «Δεν ξέρω αν θέλω να συνεχίσω να παίζω σε τόσο απαιτητικό επίπεδο και σίγουρα μακριά από το σπίτι μου, γιατί και τα χρόνια περνούν. Έχω αυτό το σκεπτικό τώρα. Για να πω την αλήθεια, το κλάμα μετά το τέλος του αγώνα ήταν γιατί κατάφερα κάτι που μου έλειπε και αισθάνθηκα γεμάτος. Από ‘δω και πέρα νιώθω πολύ όμορφα μέσα μου. Δε συζητάω να σταματήσω να παίζω, απλά θέλω να είμαι λίγο πιο ήρεμος».
Για το αν το εξαιρετικό κλίμα της ομάδας ήταν το «κλειδί» της επιτυχίας: «Ήμασταν πολύ ωραίο παρεάκι. Πάντα αυτή είναι η “συνταγή”, να ταιριάξουν οι πίκες μεταξύ τους εντός και εκτός γηπέδου. Βλέπαμε ο ένας τον άλλον περισσότερο απ’ όσο βλέπαμε την οικογένειά μας και τους ανθρώπους μας, ήμασταν πάρα πολλές ώρες μαζί. Αυτό το κλίμα που υπήρχε και με τα δύο ξένα παιδιά, τα οποία είναι εκπληκτικοί χαρακτήρες, φοβεροί παίκτες και ταίριαξαν πάρα πολύ μαζί μας, έβγαλε αυτό το πολύ όμορφο αποτέλεσμα, σε συνδυασμό και με την πολύ επαγγελματική παρουσία της διοίκησης. Είναι πολύ σημαντικό να βγάζει υγεία απ’ το κεφάλι μια ομάδα».
Για το αν πρόλαβε η διοίκηση μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να στρώσει την κατάσταση: «Όχι μόνο πρόλαβαν, αλλά κάλυψαν και τα λάθη των προηγούμενων. Οι άνθρωποι πήραν στην πλάτη τους και λάθη των προηγούμενων. Το σημαντικό ήταν πως ήταν σοβαροί άνθρωποι και καθημερινά κοντά μας. Είχαμε τη στήριξή τους και στα δύσκολα, ήταν πάντα εκεί. Με τον πολύ σωστό τρόπο έδειξαν πόσο στηρίζουν την ομάδα. Πιστεύω τους το ανταποδώσαμε με τον καλύτερο τρόπο προχθές. Πιστεύω πολύ δυνατά πως αυτοί οι άνθρωποι θα κάνουν το καλύτερο για τον σύλλογο και θα έχει πολύ καλή πορεία».
Ο Κωνσταντίνος Καμπουρίδης μίλησε:
Για την υποδοχή από τον κόσμο: «Για ‘μένα προσωπικά ήταν πρωτόγνωρες καταστάσεις. Πολύ ωραία πράγματα. Γύρω στα 200 άτομα μας περίμεναν στο “Ιβανώφειο” με πυρσούς, συνθήματα. Έγινε χαμός. Τρομερό συναίσθημα».
Για τον απολογισμό της σεζόν: «Εμένα ο στόχος μου τα τελευταία χρόνια είναι διαρκώς να ανεβαίνω επίπεδο και το να έρθω στον Ηρακλή ήταν ένα τέτοιο βήμα και λόγω της ιστορίας της ομάδας και λόγω του πλάνου που είχε όταν με προσέγγισε. Ο στόχος ξεκάθαρα από την αρχή ήταν η άνοδος, παρ’ όλες τις δυσκολίες που προέκυψαν στη συνέχεια. Υπήρξαν πολλές δυσκολίες μέσα στη χρονιά, αλλάξαμε προπονητές, έγινε αλλαγή διοίκησης. Υπήρξε μια περίοδος που δεν ξέραμε λίγο τι γίνεται στην ομάδα. Υπήρξε ένα “νεκρό” διάστημα, αλλά δεν το βάλαμε ποτέ κάτω. Και στα άσχημα είπαμε ότι θα πάμε μέχρι τέλους και ό,τι καταφέρουμε. Μείναμε όλοι ενωμένοι. Το βασικότερο ήταν ότι ήμασταν πολύ καλή παρέα, υπήρχε πολύ καλό κλίμα και αυτό μάς κράτησε μέχρι το τέλος. Κάναμε ένα καλό σερί μέχρι τα Χριστούγεννα. Μας βοήθησε πάρα πολύ και ο Χάρης Μαρκόπουλος. Στο τέλος για κάποιους λόγους αποφασίστηκε να αλλάξει προπονητής. Ευτυχώς βγήκε σε καλό».
Για το τι άλλαξε με τον κόουτς Σίγαλα: «Ο κόουτς Σιγάλας μάς έδωσε μια διαφορετική “σπίθα”. Μας έδωσε λίγο από το μέταλλο που είχε σαν παίκτης. Ήταν ξεκάθαρα θέμα ψυχολογίας, γιατί ο κόουτς με το που ήρθε στο γήπεδο είχε την αύρα ότι πάμε να κερδίσουμε».
Για τα μηνύματα που λαμβάνουν απ’ τον κόσμο σχετικά με την άνοδο: «Ο Ηρακλής εκεί πρέπει να είναι. Δε νομίζω ότι η θέση του είναι σε κάποια άλλη κατηγορία. Τα μηνύματα που λαμβάνουμε είναι ξεκάθαρα τα συγχαρητήρια, όλη αυτή η έκσταση που υπάρχει στον κόσμο και η λύτρωση ότι μετά από αρκετά χρόνια η ομάδα βρίσκεται ξανά στα “σαλόνια” της GBL».
Για την πίεση σε μια ομάδα όπως ο Ηρακλής: «Οι ομάδες που έχουν μεγάλο κοινό και μεγάλη ιστορία έχουν και την ανάλογη πίεση. Ο κόσμος περιμένει πράγματα από την ομάδα χωρίς να γνωρίζει ενδεχομένως τι γίνεται μέσα στην ομάδα. Η παρέα που υπήρχε μέσα στο γήπεδο μπόρεσε και διαχειρίστηκε αυτήν την πίεση και κατάφερε να ανταμείψει τον κόσμο. Ο κόσμος με τις φετινές κακές εμφανίσεις στενοχωρήθηκε πάρα πολύ, αλλά ποτέ δε μας παράτησε. Υπήρχε κριτική, αλλά πάλι το επόμενο Σάββατο ήταν εκεί να στηρίξει. Δε μας άφησε ποτέ μόνους μας ο κόσμος».
Για το τι χρειάζεται ένας παίκτης για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της GBL: «Αυτό που έχω στο μυαλό μου ότι χρειάζεται, γιατί δεν έχω παίξει στην κατηγορία αυτήν ακόμα, είναι πως πρέπει να είσαι μέλος της ομάδας, καλός συμπαίκτης, να μπορείς να ανταπεξέλθεις στο υψηλότερο επίπεδο και να βελτιώνεσαι μέρα με τη μέρα».