Ο Απόλλων Πτολεμαΐδας κέρδισε με 63-43 τη ΜΕΝΤ και ισοφάρισε σε 1-1 τη μεταξύ τους σειρά των play–out της Α2 Γυναικών. Η προπονήτρια των νικητών, Έλενα Παπαδημητρίου, μίλησε στην εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τη Μαριάννα Αξιοπούλου και την Εβίνα Μάλτση.
Μεταξύ άλλων, είπε:
Για τη σεζόν που διανύουν: «Φέτος ήταν πάρα πολύ δύσκολη χρονιά, ξεκινώντας με το θέμα του γηπέδου για 4η συνεχόμενη χρονιά. Αυτό μάς δημιούργησε πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα, κάναμε μόνο τρεις προπονήσεις τη βδομάδα. Συνεχίστηκε με δύο πάρα πολύ άσχημους τραυματισμούς, σε δύο παίκτριες που βασιζόμασταν πάρα πολύ. Αυτό επηρέασε την ομάδα πάρα πολύ ψυχολογικά και αγωνιστικά. Η μία ήττα έφερνε την άλλη και προσπαθούσαμε να διαχειριστούμε και το αγωνιστικό και το ψυχολογικό κομμάτι, πέρα απ’ το οικονομικό. Το κλίμα ήταν σχετικά καλό, αν και περάσαμε έναν “Γολγοθά”. Το ότι η ομάδα δε διαλύθηκε αποτελεί πολύ μεγάλο άθλο για εμάς. Πιστεύω πως αν υπήρχε άντρας προπονητής θα είχε διαλυθεί η ομάδα, γιατί εμείς οι γυναίκες μπορούμε να χειριστούμε πιο εύκολα γυναίκες. Είχαμε πάρα πολλά προβλήματα, γκρίνιες, μαλώματα, αλλά προσπαθήσαμε να μείνουμε ενωμένες. Θεωρώ ότι ο Θεός μας το χρωστάει. Θέλω να πιστεύω ότι θα κλείσουμε ευχάριστα. Έχουμε ένα πάρα πολύ δύσκολο παιχνίδι μες στη ΜΕΝΤ (26/05) και πρέπει να μείνουμε προσηλωμένοι για να πετύχουμε τον στόχο μας».
Για το πώς βιώνει η ίδια αυτήν τη χρονιά: «Για εμένα ήταν πολύ μεγάλο σχολείο αυτή η χρονιά, γιατί δεν έχω ξαναζήσει κάτι τέτοιο, ούτε σαν αθλήτρια, ούτε σαν προπονήτρια. Πάντα είχαμε μια πολύ σκληρή έδρα. Μέσα απ’ τις ήττες μαθαίνεις βέβαια. Η χρονιά αυτή με έχει κάνει πολύ καλύτερη και σαν άνθρωπο, αφού έχω αποκτήσει μεγαλύτερη υπομονή και έχω δουλέψει πάρα πολύ με τον εαυτό μου, αλλά έγινα και καλύτερη προπονήτρια».
Για τη νίκη επί της ΜΕΝΤ, σκοράροντας μάλιστα 31 πόντους περισσότερους σε σχέση με το game 1: «Επειδή οι περισσότερες αθλήτριες δεν κάνουν πρωταθλητισμό στην Α2, αλλά το χόμπι τους, δε μπορείς να φτάσεις σε σημείο να τις πιέσεις και να πάρεις το 100%. Μπορώ να πω ότι υπήρξε… κακοποίηση του αθλήματος την προηγούμενη Κυριακή (12/05), όταν έφυγα απ’ το γήπεδο ντρεπόμουν. Το να βάλεις 32 πόντους είναι τραγικό, λυπάμαι τον κόσμο που ήρθε και μας είδε. Οπότε έψαχνα να διαχειριστώ και το αγωνιστικό και το ψυχολογικό και το τακτικό κομμάτι, να ενθαρρύνω τις παίκτριες μετά από τόσες ήττες και να τους πω ότι η νίκη είναι μονόδρομος. Φάνηκε απ’ το ζέσταμά μας, ήμασταν πιο προσηλωμένοι, με καθαρό μυαλό και έτσι ήρθε η νίκη. Δεν ασχολούμασταν με τη διαιτησία, ακολουθήσαμε το πλάνο μας και καταφέραμε να είμαστε νικήτριες».
