Ο προπονητής του Μαρπησσαϊκού (πρωταθλήτρια ομάδα στην ΕΣΚΚ Γυναικών), Βαγγέλης Μουρογιάννης, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τη Μαριάννα Αξιοπούλου και την Εβίνα Μάλτση.
Αναλυτικά είπε:
Για την κατάκτηση του πρωταθλήματος Κυκλάδων: «Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά παίρνουμε το πρωτάθλημα στις Κυκλάδες στις γυναίκες. Τώρα 19 με 23 Ιουνίου θα ανέβουμε στην Αθήνα για να παίξουμε τα μπαράζ για την άνοδο στην Α2 Γυναικών. Εμείς είμαστε μια παρέα με τα κορίτσια όλοι. Είναι παλιές κορασίδες δικές μου, οι οποίες έχουν γυρίσει ξανά στο νησί μετά τις σπουδές τους και αποφάσισαν πάλι να ενταχθούν στο πρόγραμμά μας και να είμαστε όλοι ξανά στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Αυτό βοηθάει, γιατί όλα τα κορίτσια είναι κοντά μας και εμείς κοντά τους και αυτό βγαίνει μέσα στους αγώνες κι έτσι προσπαθήσαμε και πήραμε για δεύτερη χρονιά το πρωτάθλημα».
Για τα μπαράζ ανόδου: «Πέρυσι δεν ξέραμε πού πηγαίναμε και ήταν πολύ δύσκολο να μαζέψουμε τα κορίτσια μας να πάμε. Ήταν 2 Ιουλίου πέρυσι να ανέβουμε στην Αθήνα, ενώ στην Πάρο υπάρχει ήδη η σεζόν από τον Απρίλιο. Ήταν πολύ δύσκολο να πάμε και αναγκαστήκαμε να πάμε με 8 άτομα. Φέτος, αφού έχουμε πάει και έχουμε την περσινή εμπειρία, μπορούμε να διαχειριστούμε καλύτερα τους αγώνες. Ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε, οπότε θέλουμε να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω, να ανέβουμε ένα “σκαλοπάτι”».
Για τους στόχους τους στα μπαράζ: «Σε μια συγκέντρωση που κάναμε, επειδή το ζήσαμε πέρυσι και είδαμε τι γίνεται, εγώ έβαλα στόχους και είπα στα κορίτσια ότι πρέπει είμαστε πιο ανταγωνιστικοί από πέρυσι. Βασικός μας στόχος είναι να προσπαθήσουμε να είμαστε καλύτεροι, να αποδώσουμε καλύτερα και να μπορέσουμε να κοιτάξουμε στα μάτια τις άλλες ομάδες. Πέρυσι με 8 άτομα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να ανταγωνιστούμε τις υπόλοιπες ομάδες. Θα ήμουν ευχαριστημένος αν πηγαίναμε και προσπαθούσαμε να είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί, είτε χάσουμε, είτε κερδίσουμε».
Για το όνειρο της Α2 Γυναικών: «Αυτό που κατάφεραν τα κορίτσια αυτά τα 2 χρόνια είναι μεγάλο επίτευγμα. Θα είναι, λοιπόν, μια… αποζημίωση προς αυτές το να πάμε κάπου παραπάνω, να δούμε κάτι παραέξω από εμάς, να δούμε καλύτερες παίκτριες, να δούμε πώς δουλεύουν σε άλλους νομούς και να ανταγωνιστούμε τις υπόλοιπες αθλήτριες που υπάρχουν».
Για το γηπεδικό κομμάτι: «Βασικό θέμα είναι να υπάρχει γήπεδο. Εμείς είχαμε ανοιχτό γήπεδο, όπου κάναμε προπονήσεις μέχρι τον Νοέμβριο και ήμασταν στις πρώτες θέσεις. Μετά λόγω του καιρού αρχίζαμε και πέφταμε συνέχεια, γιατί δε μπορούσαμε να κάνουμε προπόνηση. Υπάρχει βασικός λόγος που υπάρχει ανάπτυξη στο νησί μας. Έχουμε το γήπεδό μας 6 χρόνια και τώρα πάμε για τα 7. Έχουμε την ευλογία το γήπεδο να είναι κοντά στο χωριό μας, μιας και είμαστε ένα μικρό χωριό στη Πάρο».
Για το αν θα έπρεπε να υπάρχει και δεύτερο κλειστό γήπεδο: «Θα έπρεπε και ήταν ήδη στα σχέδια να γίνει ένα δεύτερο κλειστό στην Παροικία, το οποίο θα εξυπηρετούσε πιο πολύ τα παιδιά του Α.Ο. Πάρου, γιατί έχουμε και δεύτερη ομάδα, δεν είμαστε μόνο εμείς, είναι και ο Α.Ο. Πάρου. Όμως αναγκάζονται να έρχονται 17 χιλιόμετρα μακριά να κάνουν προπόνηση».
Για το αν είναι όνειρο για την Πάρο να έχει ομάδα σε εθνική κατηγορία: «Τα τελευταία χρόνια στις Κυκλάδες υπάρχει μια εξαιρετική άνοδος, ιδίως στα ανδρικά τμήματα και πιο παλιά στα γυναικεία με την Α.Ε. Σαντορίνης. Έρχονται πάρα πολύ καλοί προπονητές και δουλεύουν, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που βάζουν τα χρήματά τους και προσπαθούν να ανεβάσουν τις ομάδες τους. Όσον αφορά την Πάρο, ακόμα είμαστε σε ένα στάδιο που θα πρέπει να βρούμε τους ανθρώπους που θα γίνουν οι χορηγοί μας, έτσι ώστε να μπορέσουμε κι εμείς να προωθήσουμε είτε το γυναίκειο είτε το ανδρικό μας να ανέβει κατηγορία».