Αγγελόπουλος: «Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά εμένα, το Μεσανατολικό δεν θα λυθεί στο γήπεδο»! (vid)

Ο διοικητικός ηγέτης της KAE AEK, Μάκης Αγγελόπουλος, απάντησε στα ερωτήματα φίλων της ομάδας και αναφέρθηκε στα εφετινά προβλήματα αλλά και στις αλλαγές που σκοπεύει να κάνει στην «Ένωση».

Πότε θα τελειώσετε με τα ban και τις οικονομικές εκκρεμότητες που πληγώνουν τον σύλλογο και την αξιοπρέπειά μας;
«Πλέον μπορούμε να πούμε ότι το 90-95% των υποχρεώσεών μας έχει τακτοποιηθεί, έχει κλείσει. Άρα νομίζω ότι η απάντηση είναι εύκολη. Βέβαια, για να έχουμε καλύτερη εικόνα για τα οικονομικά της ομάδα μας, για το πώς προέκυψαν αυτές οι οφειλές… Θυμίζω ότι είχαμε σηκώσει την κόκκινη σημαία την εποχή του Covid, είχαμε πει ότι τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα. Ξέραμε ότι έρχονται κάποιες υποχρεώσεις. Δυστυχώς την ίδια εποχή προέκυψε ο κορονοϊός και τα ήδη πενιχρά έσοδα έχουν μειωθεί. Το ίδιο συμβαίνει με τους χορηγούς. Επιπλέον, έχουμε αναλάβει την πολύ σημαντική επένδυση του γηπέδου που δεν μπορούσε να περιμένει ταυτόχρονα. Έπρεπε να επενδύσουμε αρκετά εκατομμύρια για να πάρει σάρκα και οστά το όνειρο μας για το γήπεδο. Ταυτόχρονα, έπρεπε να χρηματοδοτήσουμε μια νέα διοργάνωση. Θυμίζω πως είμαστε η μοναδική ομάδα που έχει χρηματοδοτήσει με ένα ποσό της τάξεως των 2.5 εκατομμυρίων συνολικά, το Final Four του 2018 και το Final Eight του 2020. Άρα πέρα από τα μειωμένα έσοδα, πέρα από την κρίση του κορονοϊού, έχουμε τις επενδύσεις στο γήπεδο. Και επενδύσεις σε δυο διεθνείς διοργανώσεις. Που τονίζω μόνο η ΑΕΚ το έχει κάνει μέχρι σήμερα. Όπως είπα και πριν, το 90% των υπχορεώσεων έχει τελειώσει. Είναι θέμα μερικών μηνών να κλείσουμε αυτό το δύσκολο κεφάλαιο που άνοιξε το 2020».

«Δεν είναι σωστό να υπάρχουν α λα καρτ οπαδοί»

Τι θα γίνει με τις τιμωρίες της έδρας εξαιτίας των λίγων που κάνουν επεισόδια;
«Είναι ένα από τα πιο σοβαρά θέματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, ίσως η πιο σοβαρή πρόκληση που έχουμε μπροστά μας την επόμενη χρονιά. Προγραμματίζουμε να κάνουμε μια σειρά από πράγματα ώστε να θωρακίσουμε το γήπεδό μας. Όπως γνωρίζετε, προέρχομαι από τους οργανωμένους οπαδούς. Δεν το κρύβω ότι οι οργανωμένοι ήταν εκείνοι που με παρότρυναν να μπω στην ΚΑΕ σε δύσκολες εποχές. Και επίσης είναι γεγονός ότι οι οργανωμένοι ήταν εκείνοι που στήριξαν την ομάδα όταν αγωνιζόταν στην Α2 και τη Β’ Εθνική. Δυστυχώς, από τη στιγμή που μπήκε το νερό στο αυλάκι, είδαμε ότι οι οργανωμένοι… χάθηκαν, έφυγαν από το γήπεδο. Δυστυχώς εμφανίστηκαν κάποιες φορές με προθέσεις όχι τόσο αθλητικές αλλά εξωαγωνιστικές. Δεν είναι σωστό να υπάρχουν α λα καρτ οπαδοί. Στο γήπεδο πάμε για να υποστηρίξουμε την ομάδα μας.

Δεν μπορώ να ανεχτώ ότι ερχόμαστε στο γήπεδο για να δείρουμε Ιταλούς συνταξιούχους ή να πάμε να εκδηλώσουμε την πολιτική μας θέση/διάσταση σε σχέση με το Μεσανατολικό… Και να πηγαίνουμε στο γήπεδο για να δείρουμε ή να προκαλέσουμε επεισόδια με οπαδούς από το Ισραήλ. Η ΑΕΚ είναι αυτοσκοπός. Δεν είναι το μέσο για να εκφράσουμε τις πολιτικές ή τις θρησκευτικές απόψεις μας. Δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο παρά μόνο η ομάδα μας. Και είναι αυτοσκοπός! Την πρώτη φορά οι οπαδοί ήλθαν, έδειραν τους Ιταλούς συνταξιούχους και… έφυγαν! Δεν είδαν καν το παιχνίδι, δεν τους ενδιέφερε. Αντίστοιχα, στο πρώτο ματς στην Ιερουσαλήμ, σε ένα γήπεδο 11.000 ανθρώπων υπήρχαν 100 δικοί μας οπαδοί οι οποίοι δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα. Τέλος πάντων. Το Μεσανατολικό δεν θα λυθεί στο γήπεδο! Ασχολείται ο ΟΗΕ. Δεν είναι η δουλειά μας αυτή. Όλο αυτό έχει προκαλέσει αναστάτωση. Έχει δημιουργήσει προβλήματα στους κατόχους των διαρκείας. Θα θωρακίσουμε το γήπεδο και το δεύτερο που έχω σκοπό να κάνω, εφόσον προκύψουν τιμωρίες, είναι να αποζημιωθούν οι κάτοχοι των διαρκείας, όσοι το θελήσουν, για το παιχνίδι ή τα παιχνίδια που θα χάνουν. Δεν είναι δυνατόν να έρχεται κάποιος οπαδός μας στο γήπεδο με σκοπό να καταστρέψει το γήπεδο, να διαλύει τα μάρμαρα, να καταστρέφει τις τουαλέτες. Είναι αδιανόητα πράγματα. Δεν είναι πια αποδεκτά».

Υπάρχει τρόπος να αποτραπεί η υπερβολική αυστηρότητα της ΔΕΑΒ σε βάρος της ΑΕΚ;
«Σε ό,τι αφορά τις εντός έδρας τιμωρίες, με βάση το γράμμα του νόμου. Δεν μπορούμε να πούμε κάτι… Δυστυχώς η απόφαση ήταν αυτή. Δυστυχώς δεν υπάρχει δευτεροβάθμιο όργανο. Πιστεύω πως αυτό θα λυθεί απο την Κυβέρνηση με Νόμο που θα περάσει στο τέλος του πρωταθλήματος ώστε να υπάρξει δευτεροβάθμιο όργανο που θα κρίνει αυτές τις αποφάσεις. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι για τις δυο υποθέσεις που τιμωρηθήκαμε για το εντός έδρας παιχνίδι, ο Αθλητικός Δικαστής μας αθώωσε. Βλέπω ότι υπάρχει μια δυσαρμονία μεταξύ των αποφάσεων ΔΕΑΒ και Αθλητικού Δικαστή. Ίσως να μην υπάρχει εμπειρία στο συγκεκριμένο τμήμα της ΔΕΑΒ. Τώρα για την ποινή που είχαμε για το εκτός έδρας παιχνίδι στην Πάτρα, νομίζω είναι όχι υπερβολική. Είναι ακατονόητη! Σε ένα παιχνίδι που εμείς δεν είχαμε πάρει εισιτήρια, που η φύλαξη του γηπέδου αφορά τη γηπεδούχο ομάδα και την αστυνομική δύναμη της Πάτρας… Εμείς δεν πήραμε εισιτήρια. Και βρέθηκε ένας οπαδός που δεν ξέρουμε καν αν είναι οπαδός της ΑΕΚ, που πέταξε ένα μπουκάλι ούζο, ούτε καν στο παρκέ… Αυτή ήταν μια τιμωρία πέρα για πέρα άκυρη».

«Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά εμένα»

Τι μερίδιο ευθύνης έχετε για τη φετινή αποτυχία και τι σκοπεύετε να αλλάξετε;
«Νομίζω ότι το βάρος και η ευθύνη της αποτυχίας βαραίνει πάντα αυτόν που ηγείται σε μια εταιρεία. Άρα η ευθύνη για τη φετινή χρονιά βαραίνει αποκλειστικά εμένα. Ακόμα και αν δεν προπονώ εγώ ή δεν αγωνίζομαι εγώ. Η ευθύνη πηγαίνει προς τα πάνω. Ο μοναδικός υπεύθυνος για τη φετινή πιο αποτυχημένη χρονιά στη θητεία μου είμαι εγώ. Στο 100%. Γιατί όταν έχουμε το τρίτο μεγαλύτερο αγωνιστικό μπάτζετ και τερματίζουμε έβδομοι, προφανώς έχει γίνει κάποιο πολύ μεγάλο λάθος. Αυτό σημαίνει ότι τέσσερις ομάδες έκαναν καλύτερη δουλειά από εμάς. Και αν αποδεχτώ μια ομάδα να τα καταφέρει, το “τέσσερις” δείχνει ότι το πρόβλημα δεν ήταν οι άλλοι αλλά εμείς. Βέβαια όταν λέμε αγωνιστικό μπάτζετ, δυστυχώς όπως ξέρουμε κρίνεται με βάση την τιμή που πληρώνεις.

Υπάρχει πάντα μια διαφορά μεταξύ της τιμής και της αξίας. Τιμή είναι αυτό που πληρώνεις, αξία είναι αυτό που παίρνεις. Προφανώς υπήρξε μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ της τιμής που πληρώσαμε, αυτό εννοούσα λέγοντας τρίτο μπάτζετ και της αξίας που πήραμε. Βέβαια έτσι κι αλλιώς αυτός ο χώρος έχει αυτή την ιδιαιτερότητα. Δεν μπορείς να εγγυηθείς ούτε το αποτέλεσμα, ούτε την ποιότητα του προϊόντος, ούτε τη σταθερότητα. Παρ’ όλα αυτά, επειδή πολλοί είναι αυτοί που μας πέρασαν στη βαθμολογία, είναι σίγουρο ότι κάτι δεν πήγε καλά. Το έχουμε συζητήσει στην εταιρεία, και προσωπικά εγώ με τους παίκτες, αναζητήσαμε τις αιτίες. Νομίζω λίγο η “χημεία”, λίγο ο προπονητής δεν βγήκε αυτό που θέλαμε. Ίσως κάποιοι παίκτες ήταν… χορτασμένοι, δεν είχαν την “πείνα” για τίτλους και επιτυχίες. Είχαμε αρκετούς πρωταγωνιστές στο ρόστερ αλλά ελάχιστους ρολίστες και παιδιά που θα “θυσιαστούν” για τους σταρ. Όλα αυτά μαζί… Ξέρουμε τι έφταιξε και αυτό δεν θα επαναληφθεί».

Τι σκοπεύετε να αλλάξετε στον τρόπο σκέψεις σας; Ποιο είναι το όραμά σας πλέον;
«Είναι ένας δύσκολος χώρος για να επιχειρήσει κάποιος. Γιατί εδώ συγκρούεται πάντα η επιχειρηματικότητα με το συναίσθημα. Θυμίζω ότι υπάρχει μια εταιρεία, η ΚΑΕ, που έχει υποχρεώσεις οικονομικές, φορολογικές… Μια εταιρεία στην οποία έχω επενδύσει 24.5 εκατομμύρια. Και υπάρχει μια ομάδα. Προφανώς τον κόσμο δεν τον ενδιαφέρει η εταιρεία. Τον ενδιαφέρει η ομάδα. Σε ό,τι με αφορά, πάντα υπερίσχυε το συναίσθημα για την ομάδα. Ίσως θα πρέπει να αλλάξει λίγο αυτό. Προφανώς θα παραμείνει το συναίσθημα, γι’ αυτό είμαστε εδώ. Θα μπουν περισσότερα οικονομικά κριτήρια ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη ισορροπία στη λειτουργία εταιρείας-ομάδας. Γι’ αυτό γίνονται κάποιες αλλαγές ώστε να στραφεί λίγο η κατεύθυνση προς την επιχειρηματικότητα και όχι μόνο στο συναίσθημα και την ομάδα. Αυτό θα αλλάξει και θα βοηθήσει ταυτόχρονα τον τρόπο λειτουργίας».

«Το σάλαρι καπ είναι μια λύση»

Γιατί οι άλλες ΚΑΕ δεν κάνουν κάτι για να σπάσουν το δίπολο Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού;
«Αυτό που έχει λογική και αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί είναι να δούμε πώς θα γίνει πιο ανταγωνιστικό το πρωτάθλημα. Πλέον η ανταγωιστικότητα της λίγκας πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα όλων. Και τι σημαίνει αυτό; Πρέπει να μπούνε κανόνες ισονομίας. Ξέρουμε όλοι ότι στο ΝΒΑ υπάρχει το σάλαρι καπ. Δεν μπορεί να ξοδεύει ο καθένας όσα θέλει, στη Γαλλία έχει ήδη εφαρμοστεί με μεγάλη επιτυχία εδώ και δυο χρόνια. Και απ’ ό,τι μαθαίνω, υπάρχει πρόθεση να επεκταθεί σε άλλες αγορές. Άρα νομίζω πως πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι μαζί ότι πρέπει να παίξουμε στα ίσα! Με τους ίδιους κανόνες και τους ίδιους όρους. Νομίζω ότι το σάλαρι καπ είναι μια λύση προς τη σωστή κατεύθυνση. Όπως ορίζουμε το χαμηλότερο μπάτζετ για τις ομάδες, να ορίσουμε και το ανώτατο. Σε αυτή την περίπτωση, όλοι θα έχουν τη δυνατότητα και την τύχη να ανταγωνιστούν όλους σε ένα παιχνίδι. Προφανώς, σε σειρά αγώνων πάντα θα έχει πλεονέκτημα αυτός με το μεγαλύτερο μπάτζετ αλλά νομίζω ότι σε ένα ματς, όλοι θα έχουν την τύχη να τα καταφέρουν. Πρέπει όλες οι ομάδες να συμφωνήσουν στο θέμα της ανταγωνιστικότητας, να προσπαθήσουμε να παίξουμε με τους ίδιους όρους οικονομικά.

Δεν είναι δυνατόν ομάδες που έχουν έσοδα από μια ιδιωτική διοργάνωση στην οποία είναι μέτοχοι (Ευρωλίγκα) να έρχονται να μας ανταγωνιστούν στο πρωτάθλημα. Αυτό νομίζω είναι ο ορισμός του αθέμιτου ανταγωνισμού. Να έχουν δηλαδή έσοδα από μια διοργάνωση στην οποία δεν επιτρέπουν στους άλλους να συμμετάσχουν. Μια κλειστή λίγκα. Στην οποία δεν μπορούμε να παίξουμε εμείς. Όμως αντλούν έσοδα από εκεί και έρχονται και ανταγωνίζονται στο πρωτάθλημα. Αυτό πρέπει να τελειώσει. Η Ευρωλίγκα είναι η μοναδική κλειστή λίγκα σε όλα τα σπορ! Σε όλα! Είτε είναι ποδόσφαιρο, είτε χάντμπολ, βόλεϊ… Το μόνο άθλημα στο οποίο υπάρχει αυτός ο “κόφτης” είναι η Ευρωλίγκα. Οι θέσεις δεν προκύπτουν από το πρωτάθλημα. Άρα ποιο το νόημα του πρωταθλήματος. Και ποιος ανταγωνισμός στο πρωτάθλημα όταν θεωρητικά η ευρωπαϊκή συμμετοχή πρέπει να προκύπτει από την εγχώρια λίγκα. Βλέπετε τι γίνεται στο ποδόσφαιρο, όπου οι ομάδες διεκδικούν τα ευρωπαϊκά “εισιτήρια” μέσα από τα πρωταθλήματα. Πρωτάθλημα 20 χρόνια μεταξύ των ίδιων ομάδων δεν γίνεται ούτε στην Ουγκάντα. Και το λέει αυτό κάποιος, όπου η ΑΕΚ είναι η μοναδική άλλη ομάδα στα τελευταία 20 χρόνια που έχει κερδίσει τίτλους. Μακροπρόθεσμα θα έχει προβλήματα το άθλημα στην χώρα μας. Η παραγωγική διαδικασία έχει κολλήσει, ταλέντα δεν υπάρχουν. Νέοι παίκτες δεν βγαίνουν, ταλέντα δεν υπάρχουν και το σημαντικότερο, δεν βλέπω νέους επενδυτές με όρεξη να ρίξουν χρήματα, επειδή υπάρχει η κατάσταση του αθέμιτου ανταγωνισμού».

Μετανιώνετε που πήγατε όλοι μαζί στην ΕΡΤ, αλλά τώρα το σύστημα δείχνει να σας εκδικείται;
«Σε έναν βαθμό μετανιώνω, γιατί εμείς πάντα βάλαμε πάνω και από την ομάδα το γενικότερο καλό. Το καλό του μπάσκετ από της ομάδας. Πιστεύω ότι σε μία πίτα που θα μεγαλώσει, η ΑΕΚ που είναι ένα συγκεκριμένο brand θα έχει το μερίδιό της. Άρα όσο μεγαλώνει η πίτα, θα μεγαλώνει και το μερίδιο της ομάδας.Δυστυχώς είδα ότι πολλές άλλες ομάδες λειτούργησαν με μικροσυμφέροντα με επενδυτικό ορίζοντα το επόμενο Σάββατο. Δεν είδαν μακροπρόθεσμα το πρόβλημα και όχι κοντόφθαλμα. Επιμένω ότι ούτε τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό συμφέρει αυτό. Γιατί το να μη ανταγωνιστικό πρωτάθλημα σημαίνει ότι το να αυξήσουν τα μερίδιά τους οι δύο σε μία συρρικνωμένη πίτα, δεν τους ωφελεί. Όλους ωφελεί, όσοι είμαστε με το μπάσκετ, να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Εν κατακλείδι, έχω μετανιώσει, επειδή πολλές φορές είδα ότι δεν έχουν όλοι την ίδια ατζέντα και μακροπρόθεσμη οπτική που βάλαμε στο τραπέζι».

«Προχωράμε στην ανάπτυξη θεματικών πάρκων»

Ξέρουμε ότι έχετε στα σκαριά αλλαγές για το γήπεδο, πότε θα τις δούμε;
«Εγώ προσωπικά, στην πρώτη μου συνέντευξη όταν μπήκα στην ΑΕΚ, είχα υποσχεθεί τέσσερα πράγματα. Είχα πει ότι πρέπει να μιλήσουμε για την ιστορία της ομάδας, να θυμίσουμε δηλαδή ποια ειναι η ΑΕΚ. Στο θέμα της ιστορίας κάναμε πάρα πολλά πράγματα. Κάναμε αφιέρωμα για το πρώτο Final Four στο οποίο συμμετείχε ελληνική ομάδα, το 1966, τιμήσαμε παλαιούς παίκτες μας αποσύροντας τις φανέλες τους, βγάλαμε μια καταπληκτική ταινία που βραβεύτηκε διεθνώς, το “1968”. Μετά είχα υποσχεθεί την επιστροφή του μπάσκετ στην καθημερινότητα του ΑΕΚτζή, νομίζω ότι και στα καλά και στα κακά, το μπάσκετ έχει μπει στην καθημερινότητα των οπαδών μας. Είχα υποσχεθεί ότι θα παλέψουμε για τίτλους. Το καταφέραμε και αυτό. Και το τελευταίο και πιο σημαντικό ήταν το γήπεδο. Η ομάδα μας στα 100 χρόνια της, έχει παίξει σε 14 διαφορετικά γήπεδα!

Το μέλημά μου, από την πρώτη κιόλας μέρα, ήταν να λύσουμε το θέμα του γηπέδου. Ξεκινήσαμε με την περίπτωση του κλειστού του Γαλατσίου. Και ο λόγος που ξεκινήσαμε με έτοιμα γήπεδα, είναι ότι δεν είχαμε δικό μας οικόπεδο να χτίσουμε το δικό μας γήπεδο. Ήμασταν σε καλό δρόμο, μετά ανατέθηκε μια μελέτη σε έναν καθηγητή του Πολυτεχνείου από τον Δήμο, για να προτείνει την αξιοποίηση του ακινήτου. Αυτή η μελέτη είχε σαν πόρισμα ότι προκειμένου να πάρει η ΑΕΚ το γήπεδο, θα ήταν καλύτερη η κατεδάφισή του! Και η δημιουργία… φιλοσοφικού περιπάτου! Μετά από αυτό απερρίφθη η πρότασή μας. Μετά είχαμε συζήτηση για το κλειστό του τένις, πληρώσαμε μελέτες, αρχιτέκτονες και μηχανικούς.

Προέκυψαν όμως πολύ σοβαρά προβλήματα στο υπέδαφος του γηπέδου. Περνάει από κάτω ένα ποτάμι… Που έκανε δύσκολη τη στατικότητα του εγχειρήματος που είχαμε στο μυαλό μας. Ύστερα είδαμε την περίπτωση του ποδηλατοδρομίου αλλά είδαμε τα προβλήματα που προέκυψαν. Πολύ νωρίς είχαμε ήδη διαπιστώσει τα προβλήματα με το στέγαστρο και όλα τα σχετικά. Καταλήξαμε στο κλειστό των Άνω Λιοσίων, το οποίο ήταν στις διαστάσεις που θέλαμε, 10.000 θέσεις. Δεν είναι ένα απλό γήπεδο μπάσκετ, είναι μια Ολυμπιακή Εγκατάσταση όπου μπορούσε να εξυπηρετήσει και άλλα πράγματα. Είναι σε μια περιοχή όπου έχουμε μεγάλη μερίδα των οπαδών μας. Ξεκινήσαμε αυτή την επένδυση, παραλάβαμε ένα χρέπι στην κυριολεξία! Αυτό το γήπεδο δεν είχε ποτέ αδειοδοτηθεί! Ούτε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004! Πέντε κυβερνήσεις δεν είχαν καταφέρει να το αδειοδοτήσουν. Αδειοδοτήθηκε για πρώτη φορά από την ΑΕΚ.

Στη συνέχεια επειδή δεν είναι σε πολύ κεντρικό σημείο, αποφασίσαμε ότι πρέπει να δημιουργήσουμε έναν νέο προορισμό, με βάση το γήπεδο. Να δημιουργήσουμε μια πρόταση με εσωτερικές και εξωτερικές δραστηριότητες σε συνεργασία με έναν παγκοσμίου φήμης κολοσσό, τον όμιλο De Agostini. Να αναπτύξουμε μερικά θεματικά πάρκα έξω από το γήπεδο, το πλάνο είναι να έχει ολοκληρωθεί την άνοιξη του 2025. Έχοντας καταλάβει ότι αυτό είναι εντάξει, προχωράμε στην ανάπτυξη πολύ εντυπωσιακών θεματικών πάρκων, θα υπάρξει σχετική συνέντευξη Τύπου. Θα είναι το μοναδικό γήπεδο στον κόσμο που θα έχει αυτή την πολλαπλότητα εντός και εκτός γηπέδου. Δηλαδή ένας προορισμός για οικογένειες εντός και εκτός γηπέδου. Σαν πρόταση και προσφορά θα είναι μοναδικό. Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά του γηπέδου, θυμίζω ότι αυτό το γήπεδο έχει κόστος συντήρησης 650.000 ευρώ τον χρόνο, πέραν των άλλων εξόδων. Στα 20 χρόνια που το είχε το κράτος κλειστό, πλήρωσε 13 εκατ. ευρώ και γύρω στα 5-6 εκατατομμύρια ευρώ σε ψευτοσυντηρήσεις και επενδύσεις. Στοίχισε δηλαδή 20 εκατομμύρια ευρώ στον Έλληνα φορολογούμενο.

Η δική μας παραχώρηση ήταν για 20 χρόνια, τώρα συζητάμε για τα 40 χρόνια. Στα 20 χρόνια λοιπόν το κόστος ήταν 20 εκατομμύρια ευρώ. Στα 20 χρόνια της ΑΕΚ, τα έσοδα για το κράτος από το ΦΠΑ και τους φόρους είναι της τάξης των 3.7 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Άρα μιλάμε για ένα ποσό κοντά στα 74 εκατομμύρια ευρώ στην 20ετία. Καταλαβαίνετε το όφελος για το κράτος και τον Έλληνα φορολογούμενο είναι κοντά στα 100 εκατομμύρια ευρώ. Ίσως είναι η μοναδική φορά που το κράτος έχει ωφεληθεί τόσο. Θα πει κάποιος ότι είμαστε τρελοί. Δεν είμαστε τρελοί. Το κράτος έχει κερδίσει πολλά, αλλά και εμείς από την άλλη, έχοντας την μόνιμη έδρα μας και μπορούμε να επενδύσουμε εσωτερικά και εξωτερικά, θα δημιουργήσουμε ένα νέο πολύ σημαντικό κομμάτι εσόδων, που σε λίγα χρόνια θα χρηματοδοτεί με αρκετά εκατομμύρια την ομάδα. Είναι μία win-win συμφωνία, που θα δώσει και σε εμάς μία άλλη διάσταση και πνοή για το μέλλον της ομάδας. Στο θέμα της προσβασιμότητας μιλάμε με το υπουργείο για την κατασκευή στάσης περίπου 500-600 μέτρα από το γήπεδο. Την επόμενη χρονιά θα έχουμε shuttle bus από τον σταθμό Λιοσίων που σε 5 λεπτά θα πηγαίνουν τον κόσμο και θα τον εξυπηρετούν».

«Κάθε εβδομάδα η μόνιμη κουβέντα ήταν γιατί δεν φεύγει ο Καμπενγκέλε»!

Τι έγινε με τον Πλάθα και τον Καμπενγκέλε και γιατί τελικά έφυγε ο δεύτερος;
«Οι αιτίες για την κακή αγωνιστική πορεία ήταν αρκετές. Είναι κάτι που μίλησα και με τους παίκτες στα αποδυτήρια. Συμφωνήσαμε πως δεν ήταν ένα πράγμα αλλά πολλά μαζί. Ένα από αυτά ήταν σίγουρα και ο προπονητής. Για να πούμε την αλήθεια, στο τέλος της προηγούμενης σεζόν αποφασίσαμε να παίξουμε κάτι διαφορετικό σαν ομάδα, να πάμε σε ένα μπάσκετ γρήγορο και θεαματικό, πιο επιθετικό. Κάτι που θα φέρνει περισσότερα εισιτήρια και περισσότερο θέαμα. Η επιλογή του προπονητή έγινε γι’ αυτόν τον λόγο. Δεν το κρύβω ότι ήταν μια δύσκολη απόφαση. Και πάρα πολλοί με συμβούλευσαν ότι δεν ήταν εύκολο να αλλάξεις ένα στιλ παιχνιδιού σε μια χρονιά. Είχαμε μια κουβέντα με τον προπονητή στις αρχές, μου είπε “κάνε υπομονή, μπορεί να χάσουμε κάποια παιχνίδια στην αρχή της σεζόν… Όταν οι παίκτες εμπεδώσουν τι θέλουμε να παίξουμε, την άνοιξη θα είμαστε σε πολύ καλό δρόμο”.

Εκεί έκανα και μια συμφωνία μαζί του, ωραία, να το δεχτούμε, να δεχτούμε κάποιες ήττες μέχρι να μπορέσουμε να παίξουμε αυτό που θέλεις… Αλλά στην Ευρώπη, επειδή τα παιχνίδια είναι λίγα και δεν έχουμε χρόνο, να κάνουμε ότι χρειάζεται για να κερδίσουμε τα παιχνίδια. Και εκεί είχαμε μια συμφωνία, την είχε αποδεχτεί. Ήταν δύσκολη η διαχείριση της καθημερινότητας με τον Πλάθα. Καλός προπονητής, αλλά δύσκολος άνθρωπος. Αρκετές φορές είχε κάποιες εμμονές. Μια από τις εμμονές ήταν οι δυο ψηλοί. Μετά το παιχνίδι με το Λαύριο, μου ζήτησε να φύγουν οι δυο ψηλοί. Του είπα “κόουτς, αυτό δεν γίνεται”. Τότε μου απάντησε πως αν δεν γίνεται να φύγουν και οι δυο, να φύγει ο Καμπενγκέλε. Εκεί είχαμε μια πρώτη διαφωνία. Μας πίεζε. Κάθε Δευτέρα ήταν ο εφιάλτης μου! Με έπαιρνε τηλέφωνο και με ρώταγε: “Πρόεδρε, γιατί είναι ακόμα εδώ ο Καμπενγκέλε”;

Ο Γιώργος Χήνας βγήκε στην αγορά να δει τι υπάρχει. Πραγματικά δεν υπήρχε κάτι αξιόλογο. Δυστυχώς κάθε εβδομάδα, η μόνιμη κουβέντα ήταν γιατί δεν φεύγει ο Καμπενγκέλε! Είχαμε κερδίσει τον ΠΑΟΚ, ο Καμπενγκέλε ήταν ο MVP, με είχε πάρει τηλέφωνο έξαλλος! “Γιατί προβάλλετε τον παίκτη, το κάνεις επίτηδες γιατί δεν θες να φύγει”! Τέλος πάντων, είχαμε μια έντονη συζήτηση. Κάποια στιγμή προσπαθήσαμε μήπως υπάρξει κάποια συνεννόηση μεταξύ τους. Τελευταία στιγμή ακύρωσε το ραντεβού. Και κάποια στιγμή τον Δεκέμβριο, ήλθε ο Χήνας και μου εξήγησε πως δέχεται αφόρητη πίεση από τον προπονητή. Μου είπε πως υπάρχει μια πρόταση από μια ομάδα Ευρωλίγκας, τον Ερυθρό Αστέρα. Μας δίνει ένα μπάι-άουτ, στα 100.000, για τον παίκτη. Του είπα ότι δεν το πολυβλέπω. Και ρώτησα για την εναλλακτική. Μου λέει: “Μας έχουν προτείνει έναν παίκτη, ήταν στην Κίνα εκείνη τη στιγμή, τον Ράιτ που παίζει τώρα στον Ολυμπιακό, ήταν να πάει τότε σε μια ομάδα στην Τουρκία. Μπορεί να έλθει απευθείας στην ΑΕΚ σαν αντικαταστάτης του Καμπενγκέλε. Το σκεφτήκαμε 1-2 μέρες. Και τελικά καταλήξαμε ότι δεν θέλουμε να φύγει ο Καμπενγκέλε. Πρέπει να παραμείνει. Αυτό ήταν το τελικό ξέσπασμα του προπονητή. Ήταν στα… κάγκελα επειδή έμεινε ο παίκτης.

Καταλαβαίνετε ότι και ο παίκτης είχε την συναισθηματική νοημοσύνη να ξέρει ποιος τον θέλει και ποιος όχι. Είχε αρχίσει να έχει συμπεριφορά με τάσεις φυγής.Μέχρι που μπήκε ένα δίλημμα και είπαν και ο ένας και ο άλλος ‘η αυτός ή εγώ’. Σε αυτό το δίλημμα, δεν είναι καλό να πάρεις το μέρος του παίκτη γιατί δημιουργείς κακό προηγούμενο στα αποδυτήρια. Αφού είχε φτάσει ο κόμπος στο χτένι, έφυγε ο Καμπενγκέλε. Αν με ρωτάει κανείς τι θα έκανα πάλι, δεν ξέρω να απαντήσω. Ήταν μία πραγματικά δύσκολη διαχείριση επειδή είχαμε έναν προπονητή που επί 4 μήνες πίεζε καθημερινά να φύγει ο Καμπενγκέλε και κάναμε ό,τι μπορούσαμε να τον κρατήσουμε, όσο περισσότερο μπορούσαμε».

πηγή: gazzetta.gr